در خزانيم ولي بوي بهار است هنوز

رونق ميكده از بودن يار است هنوز

مصمم شده بودم که به ولی زنگ بزنم اما می ترسیدم ازم بپرسه کاری داشتم زنگ زدم و نخواد باهام صحبت کنه ... چون اگه می پرسید که کارش داشتم یا نه واقعا نمی دونستم که چی باید جواب بدم.

با همه دو دلی ها زنگ زدم اما چند بار اول رو نتونستم حرف بزنم تا مدتها کارم این شده بود که زنگ بزنم و حرف نزنم و گاهی هم سوالاتی که ازم می پرسید با فوت کردن تو گوشی تلفن جواب می دادم.

تا اینکه بعد از مدتی آروم در حد نجوا و کم کم معمولی صحبت کردم .

اوایل تمام حرف هایی رو که تلفنی بین من و ولی رد و بدل می شد عینا بعد از هر بار صحبت می نوشتم و زمان هایی که دلتنگ ولی می شدم با ذوق تموم می نشستم و همه رو می خوندم و اگه چیزی گفته بود که خوشم اومده دوباره خیلی خوشحال می خندیدم و اگه حرفی زده بود که ناراحت شده بودم مثل این که تازه گفته باشه ناراحت می شدم و گریه می کردم . تو عالم خودم باهاش قهر می کردم و بعد از یه مدتی حرفش رو به پای این می ذاشتم که من تو شرایط اون نیستم و می بخشیدمش و مجدد زنگ می زدم . اینقدر حرف هاش رو می خوندم که تقریبا همه رو حفظ شده بودم و گاهی سوالی برام راجع به حرفاش پیش می اومد که باز یادداشت می کردم و در اولین فرصت ازش می پرسیدم . راجع به کنکور و تست زدن هم معمولا زیاد ازش سوال می کردم و حرفاش رو عینا به کار می گرفتم .

اون سال عید هم رفتیم اورمیه. علي رضا يه روز زودتر از من و مامان رفته بود و ما 24 ساعت بعد و ساعت 4 صبح رسيديم اورميه . كه دقيقا يك روز بعد از سال تحويل بود و علي رضا هم با ابراهيم و خونوادش رفته بود نقده . تازه خوابيده بودم كه خاله فري بيدارم كرد و گفت بريم خونه پروين . تو راه گفت كه پروين خونريزي كليه داره و گفت كه نبايد بقيه از اين ماجرا چيزي بدونن و احساس مي كرد كه شوهرش زده باشتش .

خونه پروين كه رسيديم . شوهرش با گشاده رويي از ما پذيرايي كرد ،‌اما پروين حالِ نشستن نداشت و شوهرش هم اجازه نمي داد بخوابه و بايد حتما مي نشست .

آروم كه باهاش صحبت كردم گفت كه چون بابا بزرگينا نرفتن مادرشوهرش رو روز سال تحويل ببينن – رسم بر اين بود كه چون بابابزرگ و مامان بزرگم بزرگاي فاميل بودن همه خصوصا بچه هاشون براي ناهار روز عيد خونه اونا جم مي شدن- و همين بهانه شده بود كه بعد از برگشتن از خونه بابابزرگينا ، پروين رو گرفته بود به باد كتك و كليه هاي پروين هم ضربه ديده بود . عصر كه منو شوهرش برديمش سونوگرافي ،‌منو دك كرد و اَلَكي گفت دكتر مي گه كليه اش سنگ داشته و اين كه محكم از پله ها سر خورده و افتاده سنگ دفع كرده . من تو بيمارستان شوهرش رو به بهانه اي پيچوندم و رفتم پيش دكتر و او گفت كه اگه تا 24 ساعت آينده خونريزي قطع نشه ،‌اميدي به زندگي پروين نيست كه خدا روشكر خونريزي قطع شد و ظاهر ماجرا حل شد .

فرداي اون روز علي رضا از نقده اومد و فرداي روزي كه برگشت به من اصرار داشت كه بريم خونه ابراهيم . مي دونستم كه اين برخورد علي عادي نيست و حتما خبريه ،‌به همين دليل بهش گفتم تا نگه چرا مي خواد بره اونجا من باهاش نمي رم .

براي علي ماجراي تازه اي رقم خورده بود و احساس مي كنم ناخواسته و با زرنگي حسنيه عاشق شده بود .

ليلا خواهر كوچيكه حسنيه كه اتفاقا يه سال هم از علي بزرگتر بود سوژه جديد بود و حسنيه و ابراهيم بازار گرم كناي اين ماجرا بودن .

مي دونستم كه مقاومتم فايده اي نداره و اگه من همراه علي نرم كم كم به طور كامل علي رو به سمت خودشون مي كشن و ما زماني متوجه مي شيم كه كار از كار گذشته . همين قضيه باعث شد كه همراه علي برم خونه ابراهيم .

تا رسيديم طبق معمول هميشه خونه بازار شام بود و تا صداي در رو شنيده بودن يه جاو داده بودن دست ليلا كه داره خونه تكوني مي كنه ... . از شواهد امر پيدا بود كه با صداي در افتادن به جون خونه ...

اينقدر خونه به هم ريخته بود كه نمي تونستم شلوغيش رو تحمل كنم ،‌اما نمي دونم چرا علي با اينكه اينقدر حساسه كه خونه حتما منظم و تميز باشه تو اون واويلاي بازار شام نشست ؛‌ علي شده بود نورِ چشمي و كاملا مشخص بود كه مجبورا منو تحمل كنن. ليلا رو به هر بهونه اي كه شده بود كشيدم بيرون كه بريم با هم بگرديم كه شايد بتونم ازش حرف بكشم چون قبلا هم باهاش دوست بودم . با اينكه دلش نمي خواست بيرون بياد نتونست رو حرفم حرف بزنه . حسنيه اومد تا راه رو نشونمون بده كه موقع اومدن گم نكنيم .

توي راه ديدم حسنيه و ليلا دارن يه خونه اي رو نشون مي دن به هم و راجع به خونه و زندگيه يه حاجي صحبت مي كنن و اينكه اگه فردا روزي بميره چقدر به بچه هاش ارثيه مي رسه وقتي ازشون پرسيدم كي و مي گيد؟ سريع بحث رو عوض كردن ...

تازه داشتيم از كوچه خارج مي شديم كه ديدم مامان و باباي ولي دارن با ماشين ميان فهميدم كه حتما خونه اونا بوده - ‌چند روز بعد هم كه با فري اومديم اون خونه رو نشون دادم و پرسيدم كه خونه كيه حرفم رو تاييد كرد كه خونه جديده ولي ايناست – برام خيلي جالب بود پيش من و مامان اينام چه جوري راجع به اين خونواده حرف مي زنن و در خفا چي مي گن و چه فكرا دارن .

خلاصه براي اين كه من كاملا حواسم از بحث هاي اونا پرت شه ،‌بحث پسر داييم رو پيش كشيد و گفت كه بعد از عروسي پروين قصد داشتن بيان و منو براي پسر داييم عقد كنن . در ادامه هم گفت همه قول و قرار ها رو شوهر پروين گذاشته و حتي مهريه رو هم تعيين كرده . وقتي ديد من از كوره در رفتم قسمم داد به جون علي كه به روي شوهر پروين نيارم و فقط دوست و دشمنم رو بشناسم .

با افكار مخشوش رفتيم بازار ، اما خودمم نمي دونستم چه كار مي خوام بكنم ...

يه دور زديم و برگشتيم خونه. هر كاري كه كردن نذاشتم علي براي ناهار بمونه و گفتم كه بايد بريم .

ليلا با خواهر بزرگش افسانه اومده بود اورميه و اصرار داشتن كه اگه داريم مي ريم براي عصر برگرديم تا باهم بيم بازار .

مسير خونه دايي ابراهيم تا خونه بابا بزرگينا رو با علي پياده برگشتيم و تمام مسير رو با علي حرف زدم . يه دل نه صد دل عاشق شده بود . اما دنبال محك زدن هم بود .

عصر اون روز رفتيم تا چهارتايي ( من و علي و ليلا و افسانه ) باهم بريم بازار. وقتي رسيديم اين دوخواهر اينقدر آرايش كرده بودن كه ديگه آرايش نبود كاملا بتونه كاري بود . اگه دستمال مي نداختي رو صورتاشون كاملا رد چيزايي كه زده بودن به صورتشون رو دستمال مي افتاد . ( آرايش ايرادي نداره اما نه در اين حد براي كسايي كه چادرين و شديدا در مومني ادعا دارن ).

رفتيم تا بازار و برگشتيم . بعد از اومدنمون ليلا به علي گفت كه فردا بريم بازار مي خواد ساعت و پارچه پيرهني برا خودش بخره اما مي خواد با سليقه علي باشه .

فرداي اون روز طبق معمول راه فتاديم و رفتيم بازار . جايي نبود كه سر نزده باشيم و نهايتا يه جايي ايستاد و گفت كه علي آقا به سليقه خودت برام ساعت انتخاب كن ، چندتايي رو خودش انتخاب كرد و بست به دستشو هي مي گفت علي آقا بگو كه قشنگه ... بگو كه بهم مياد ... اگه تو دوست داري من اينو بخرم ... اگه تو مي گي نه  بهترين ساعت هم كه باشه من مي گم نه ... نظر تو برام مهمه ... ديگه واقعا دل و رودم از اينهمه تعارف و ابراز علاقه داشت به هم مي خورد كه علي رو كشيدم كنار و گفتم زودتر يه چيزي رو بگو قشنگه تا برگرديم خونه خسته شدم ... علي هم يه چيزي انتخاب كرد و بعد از 10- 15 دقيقه تعارف مجدد پولش رو خود ليلا حساب كرد رفتيم . قرار گذاشت كه فرداش هم بريم پارچه بخريم كه من جواب ندادم به علي هم گفت اون گفت اگه افخم وقت داشت ميام اگه نه كه خودتون بريد.

رفتيم خونه ابراهيم و شام رو قرار شد اونجا باشيم . ليلايي كه تا اون موقع دوست من بود ديدم كم كم و شوخي شوخي هر چي از دهنش در مياد بهم مي گه . هيچ به روش نياوردم كه بعدا نگن افخم نذاشت . داييم يه جوري بازار گرمي مي كردن برا ليلا كه اگه هر كس ديگه اي بود و براي ما يه همچين كاري مي كرد تو دنيا رسواش مي كردن ( زن و شوهر ) .

هركار كردن شب نمونديم و برگشتيم خونه بابابزرگ . جالب بود . زماني كه بيچاره نسرين با علي دوست بود حسنيه و ابراهيم دائم جلو علي مي گفتن كه بي حيا ست و شرم نداره ،‌هيچي حاليش نيست . اونم نسريني كه دختر دايي علي بود اما در مورد ليلا كه خواهر زندايي علي بود هيچ ايرادي نداشت كه به علي زنگ بزنه ،‌جلو علي بشينه آرايش كنه ،‌به انتخاب علي برا خودش وسايل بخره ، موقع بيرون رفتن از علي راجع به لباس پوشيدنش نظر بخواد و ... اينا هيچ كدوم بي شرمي و بي حيايي حساب نمي شد ...

فرداي اون روز رفتيم خونه پروين و وقتي شوهرش شروع كرد به تعريف از من حرف ِ حسنيه رو بهش چسبوندم و گفتم كه چون برام ارزش قائلي ،‌افتادي وسط كه منو به رامين برسوني و مهريه ام رو هم خودت صحبت كني ؟‌كه داشت شاخ در مي اورد . وقتي ماجرا رو گفتم مي خواست بره در خونه ابراهيم و بهش بگه كه زنش رو جم كنه و نخواد كه تو فاميل دودستگي ايجاد كنه كه پروين ممانعت كرد .

روز بعدش ليلا زنگ زد به علي كه بيا بريم پارچه بخريم و علي هر كاري كرد من زير بار نرفتم و خواستم حالا كه دارن تو فاميل آبروي منو مثل گوشت قربوني تقسيم مي كنن و در صددن فاميل رو به هم بريزن بمونن تو خماري و علي رو هم آماده كردم كه بي خيال ليلا شه ...

يه خواهرشون عروسمون بود از حرف درآوردناش در امان نبوديم اگه يكي ديگه مي اومد كه ديگه همه تشنه خون هم مي شدن ...

با كلي حرف و حديث و اعصاب خورد كني بالاخره عيد هم تموم شد و روز آخر فهميدم كه ليلا زنگ زده بوده به علي و گفته كه كي برا خواستگاري مي ريم علي هم گفته چون من نپسنديدمش و خواهرش هم خيلي داره دو به هم زني مي كنه اصلا صلاح ندونسته كه با مامان مطرح كنه و همين قضيه باعث شد آتش كينه حسنيه و بدتر از اون ابراهيم نسبت به من شعله ور تر بشه ...

برگشتيم تهران و دوباره افتادم رو خط درس خوندن ...

تو همین وقتا بود که نوه دایی مامانم (بابک) اومد خونه ما و گفت که دانشگاه امام صادق (ع) حقوق قبول شده و چون تنهاست هر چند وقت یه بار می خواد بیاد خونه ما  و از اونجایی که مادر بابک نا مادری بود مامانم یه حس خاصی نسبت به اون داشت و اصرار داشت که بابک وقتای بیکاریش رو تو خوابگاه دانشگاه نمونه و بیاد خونه ما .

 اون سال تابستون تصمیم گرفتم آزمایشی کنکور پزشکی آزاد شرکت کنم . اما دقیقا اوایل تابستون عروسی نسرین بود و مطمئنا مامان به عنوان عمه بزرگ تر باید شرکت می کرد . حدود اردیبهشت ماه بود که مریم به مامانم زنگ زد و با همه غروری که داشت و با وجود اینکه نسرین چند ماهی بود که به عقد سهراب دراومده بود ، پیشنهاد ازدواج علی رضا و نسرین رو مطرح کرد – دقیقا می تونم حس کنم که چقدر براش سخت بوده و چقدر مجبور ، که زنگ زده و با مامان صحبت کرده – مامان هم با آرزوی خوشبختی برای نسرین و سهراب به مریم گفته بود که علی فعلا نمی خواد ازدواج کنه ...

اون شب یادمه شب سخت و سنگینی بود ...

علی که از سر کار برگشت دور هم شام خوردیم و قبل از اینکه من برم تو اتاقم مامان گفت که می خواد باهامون صحبت کنه و بدون مقدمه رفت سر اصل مطلب و گفت که مریم زنگ زده و صحبت هاش رو به علی منتقل کرد و کاملا جدی ازش پرسید که واقعا دیگه نسرین رو نمی خواد ؟

هنوز حرف مامان تموم نشده بود که علی ، نظر منفی خودش رو اعلام کرد و هرچی مامان اصرار و توضیح که حتما نسرین خیلی دوستت داره و نمی خواد با سهراب عروسی کنه ... حتما مریم رو تحت فشار قرار داده که مریم مجبور شده به من زنگ بزنه ... حتما...

که باز حرف مامان نصفه موند و علی از کوره در رفت که هنوز حرفای مریم مثل پتک تو سرش سنگینی می کنه و هنوز نتونسته متلک های مریم رو هضم کنه ؛ و اینکه هنوز غرور شکسته علی هم یادش نرفته و ترجیح می ده به غرور مریم و نسرین هم اعتنا نکنه و ...

مریم و داییم مدت های زیادی بود که اختلاف داشتن و حتی چند سال پیش یه بار داییم یه ازدواج مجدد داشت و بعد زن دوم رو طلاق داد و توی زندگی هم انصافا به مریم و بچه هاش سخت گذشته بود و حالا ماجرای عشق علی و نسرین که باز مزید بر علت و سبب بسیاری از مشکلات برای من می تونست بشه و شد ...

از هفته دوم خرداد نسرین دائم با مامان تماس می گرفت و تاکید می کرد برای عروسی بریم و مامان هر بار می گفت که باید بعد از امتحان های من باشه و حدودا آخر خرداد یا اول تیر بود که رفتیم اورمیه . بی خیال کنکور آزاد فقط جزوه های فیزیک و چند تا کتاب تست برداشتم .

خیلی خوشحال بودم که ولی رو می بینم . می دونستم که چون خونشون بزرگه ، عروسی تو خونه اوناست...

من تو خونه شهری بابا بزرگینا پیش خاله بزرگم بودم و مامان تو خونه دهی پیش مامان بزرگ و بابا بزرگ و داییم (تاج الدین )اینا ... .

یه شب که دایی ابراهیم و خونوادش پیش ما بودن یه دفعه عادل کارتای عروسی رو آورد برای پنجشنبه بعد از شام و جمعه به صرف شیرینی و شربت همه کارتا نوشته شده بودن ، که خالم علت رو پرسید و عادل هم گفت که خبر نداره و رفت . این شد که من و خالم ( فری ) رفتیم خونه مریم اینا .

رایزنی ها که به نتیجه رسید ؛ قرار بر این شد که شام هم برا خودی ها ( خاله ها ، دایی ها ، عموها و عمه ها ) داده بشه یه دفعه زنگ در به صدا در اومد و ولی و داداش بزرگش ( عزیز ) هم از راه رسیدن ؛ اونا هم اومده بودن بپرسن چرا اینطوری کارت نوشتن ...

اونجا بعد از مدت ها اولین باری بود که من و ولی در فاصله بسیار کم زیر یه سقف و از نزدیک همیدیگر رو می دیدم و چون روبه روی هم نشسته بودیم و اتاق هم خیلی کوچیک بود فاصلمون کمتر و هیجان من بیشتر از همیشه بود ...

از خجالت سرم رو نمی تونستم بلند کنم چون چشم تو چشم می شدیم و آخرین باری هم که با هم صحبت کرده بودیم تقریبا دعوامون شده بود و مثلا با هم قهر بودیم ( هر چند اینقدر بینمون فاصله بود و اینقدر روابطمون سرد و خالی از عاطفه که دیگه قهر و آشتی مون فرقی نداشت و تنها کسی که داشت خودشو می کشت من بودم ) .

لحظه شماری می کردم که پنجشنبه شه ...

قرار بود خالم خودش نسرین رو آرایش و پیرایش کنه ...

سه شنبه بود که مامان اومد با هم رفتیم کادوی نسرین رو گرفتیم و بردیم خونه زن داییم ...

چهارشنبه زن داییم با خواهرش ( معصومه ) اومد آرایشگاه ... خیلی ناراحت بود ... یه زن تنها بدون حمایت شوهر ... داشت دختر بزرگش رو شوهر می داد ... واقعا سخت بود ... همه کارا رو باید خودش می کرد می گفت رفته پیش بابا بزرگم و مامانم بابا بزرگو راضی کرده که کمک حال اون باشه تا عروسی آبرومند برگزار شه ...

بالاخره پنجشنبه شد و عروس از صبح تو آرایشگاه بود .آخه ساعت 3-4 عصر قرار بود به اصطلاح خودمون پارچه بیارن ( خانوم های فاميله داماد همه خریدهایی رو که داماد برای عروس انجام داده  با شادی و بزن و برقص میارن خونه عروس ) و ما باید با عروس برای این مراسم می رفتیم خونه ولی اینا ...

خونه جدیده ولی اینا رو هیچ کس جز خود نسرین بلد نبود و من و خالم هم که پیشش بودیم نمی دونستیم چه جوری آدرس بدیم . طفلی نسرین تور رو بلند می کرد و به راننده می گفت که از کدوم سمت بره ...

خلاصه رسیدیم و نیم ساعت ، چل و پنچ دقیقه ای بزن و برقص بود بعد فامیل داماد رفتن و فامیل عروس موندن . خالم به خاطر پروین برگشت که شب همه با هم بیان اما منو مامان موندیم .

یکی دو ساعتی گذشت و تمام این مدت رو نسرین بالا تنها بود و ما پایین که مامان بزرگش اومد و اونو آورد پایین و گفت که باید همه شاد باشن و برقصن . منو بلند کرد و گفت که مگه منو نسرین مثل خواهر نبودیم چرا تو عروسیش نمی رقصم و خودش هم شروع کرد با ما به رقصیدن .

کمی که رقصیدیم نسرین گفت که می خواد باهام صحبت کنه و رفتیم یه گوشه نشستیم .

خیلی ناراحت و عصبانی بود و می دونم که به خاطر همون یه چکی که بهش زدم هنوز دلخوره . حق داشت ...

وقتی داشت صحبت می کرد صداش می لرزید ... گفت درسته که داره ازدواج می کنه اما هنوز چشش دنبال علیه و هنوز علی رو دوست داره و تحت هیچ شرایطی نمی تونه بدونِ علی زندگی کنه و تو این ماجرا هم ، منو مقصر می دونه ... جملاتش هیچ وقت از یادم نمی ره ، تا اون روز باورم شده بود که منو نسرین مثل دوتا خواهر می مونیم ، باور کرده بودم که می تونم همیشه روش حساب کنم ؛ اما اون روز همه چی شکست ، همه توهماتم فرو ریخت ...

گفت که امروز که داره با یکی دیگه ازدواج می کنه دیگه نمی تونه برای من مثل یه خواهر باشه و همونطور که داره از علی دست می کشه از من و خونوادم هم داره دست می کشه ، من هم باید بی خیال اون و خونوادش بشم همه اینا رو داشت با گریه می گفت و من هم داشتم باهاش همدل و بی صدا گریه می کردم و بالاخره رسید به نیش آخر و گفت با همه دست کشیدن ها و فراموش کردنا باید ولی رو هم فراموش کنم ...

آرایش چشای نسرین تقریبا به هم ریخته بود و هر دو در وضع بسیار بدی داشتیم گریه می کردیم ، خدایی من راضی بودم که نسرین عروسمون بشه مخصوصا بعد از تماس مریم که فهمیده بودم نسرین چقدر علی رو دوست داره اما این بارعلی لج کرده بود و نسرین برای همه چی من رو مقصر می دونست ...

گریه و ناراحتیم به خاطر این بود که خودمو به جای نسرین می ذاشتم و می دیدم که واقعا براش سخته که با کسی که رویاهاش رو باهاش ساخته نتونه زندگی کنه ...

داشتیم بی تاب و بی قرار گریه می کردیم که باز مامان ولی اومد و بر خلاف انتظارم با نسرین دعوا کرد که چرا اشک منو در آورده و دستم رو گرفت و بلندم کرد و گفت صورتم رو بشورم و برم برقصم .

وقتی برگشتم نسرین تو سالن نبود ...

یه کم رقصیدیم و بابا و داداش ولی اومدن تو ( آخه غریبه بین مهمونا نبود همه خودی بودن )

ساعت حول و حوش 8 بود که مردا رفتن بالا و زنا موندن پایین و کم کم بقیه مهمونا هم از راه می رسیدن که نسرین اومد و نشست پیش من و این بار دیگه چیزی نمی گفت و فقط چند جمله سفارش داشت که باید به علی می رسوندم که یه دفعه دیدم مثل اسفند رو آتیش از جاش پرید و دوید بیرون .

آخه ولی تازه از مهاباد رسید و نسرین با این که چند روز پیش دیده بودتش از دیدن ولی خیلی ذوق کرد ...

قرار بود مردای فامیل همراه خُن که می رن خونه داماد برای شام هم همونجا بمونن ... همه رفتن و فقط بابای ولی و داداش وسطیش علی و بابا بزرگ من موندن ...

افسانه تو مجلس چای توزیع می کرد و من هم قند می گردوندم . موقع شام هم کمک کردیم تا سفره پهن شه . وسطا هم ، تا می تونستم رقصیدم ...

چون جا نبود من و خالم و علی ( داداش ولي ) توی آشپرخونه شام خوردیم و این قضیه حسادت چندتا از دخترای فامیل رو که چششون دنبال علی بود برانگیخته بود تا جایی که بعد از شام وقتی داشتم قند تعارف مهمونا می کردم دختر خاله ولی گفت بسه دیگه خسته شدی ، پسندیدیمت بشین خود شیرین و من هم از اونجایی که آدم مغرور و حاضر جوابی بودم سریع گفتم پسندیدیم برا کی داداشت یا عشقت و چون زهرا یکی یه دونه بود خیلی حالش گرفته شد و رنگ به رنگ و دیگه تا آخر عروسی باهام حرف نزد ...

بعد از شام علی رو پله ها نشسته بود و من رو هم بلند کردن که برقصم ، تا پا شدم و خواستم که برقصم زن داییم (حسنیه ) پرید وسط که نه نباید برقصی علی اونجا نشسته.

 همه تو مجلس مات داشتن منو حسنیه رو نگاه می کردن که مامانم دست منو از دست حسنیه درآورد و گفت علی مثل داداش افخم می مونه و به تو ربطی نداره ...

راست می گفت من همیشه علی رو دوست داشتم و دارم اما مثل علی رضای خودمون نه چیز دیگه . واقعا علی با همه خونواده ولی فرق داره ... خیلی دوست داشتم که یه خواهر داشتم و با علی ازدواج می کرد .

تا حدودای یک – یک و نیم داشتیم می رقصیدیم و بعد یه تعدادی رفتن و بقیه که منتظر مرداشون بودن هر کی یه طرف دراز کشید و منو افسانه و مامان و حسنیه نشسته بودیم منتها هر دو نفرمون یه طرف ؛ منو افسانه با هم بودیم و مامان و حسنیه هم با هم که یه دفعه مامان ولی اومد ...

نوشته شده در دوشنبه سی ام شهریور 1388ساعت 9:48 توسط افخم| |